1960-1970’Lİ YILLARDA GAZİANEP ŞOFÖRLERİ

       Sizlere sunacağım Gaziantep şoförlerinden, hayatta kalan bir elin parmak sayılarından, belki de daha azdır. Çoğu Hakkın Rahmetine kavuşmuştur; mekânları Cennet olsun.

            Bir kısmının soyadlarını anımsayamadım. Genellikle şoför esnafı tarafından nasıl anıldıklarını esas aldım.

            ***

            Saçları dökülmüş olduğundan Kel Niyazi, Taksiciliğe başlamazdan önce, Kunduracılar Çarşısında Emir Ali Hanının cadde tarafındaki dükkânlarından birinde, ayakkabı tamirciliği yapardı. Sarışın, saçı dökülmüş olduğundan Kel Niyazi olarak tanınırdı.

            Soyadları Kuloğlu olan Kel Ali Osman ve Kel Nazmi’de saçları dökülenlerdendi.

            ***

            Organ eksikliği dolayısıyla lakap almış olanların, eksik olan organları, kendilerine lakap olmuştu.

            Kör Hulis, Şoförler ve Otomobilciler derneğinde çalışmıştır. O günlerde, ehliyet alacakların, direksiyon sınavlarındaki heyette bazen bulunurdu. Bir gözü kördü.

            Topal Yaşar. Ayakları sağlam olmasına rağmen aksayarak yürüdüğü için, kendine Topal Yaşar derlerdi.

            ***

            Vücut yapı ve ten renklerine göre eski şoförleri sıralayalım:

Sarışın olan Sarı Orhan, bir zamanlar hemen hemen herkesin çıkardığı Şark çıbanı olarak da adlandırılan Antep çıbanı burnunda olduğundan Yirik Tahir, iki oğlunu bir kızını okuttuğum saçı kıvırcık olduğundan Kıvırcık Ahmet lakaplı Ahmet Gövce, esmer oldukları için Kural soyadlı Kara Ökkeş, Karamaça Saip, Kara Zeki Kıroğlu, Kara Ali, hem esmer hem de şecaat arz ettiğinden Ökkeş Kural Şecaatli Ökkeş diye anılırdı.

***

Davranışları ve kendilerine verdikleri öneme göre:   

            Arabası çok süslü olduğundan Şıngıllı Mehmet Ali, ne yapacağı bilinmeyen Tehlike Halil, Gaziantep’te patlıcan çıkınca davranışları değişen ve ne yapacağı bilinmeyen Balcan Abdullah, gözlük kullandığı için Doktor Ekrem, her zaman şık giyimiyle kendini gösteren Süslü Kemal, acayip bir şekilde yürüdüğünden Culluk Tahir, içkiye düşkün olduğu için Menteci Yaşar, saçı dalgalı olduğundan Kıvırcık Doğan, çok zayıf olduğundan Veremli Mustafa, çok hareketli olduğundan Ataş Mamed, bıyığına düşkün olup önem verdiğinden Melekoğlu soyadlı Cicibıyyık Mamed, çok kuvvetli olduğundan Carisgal Mamed, aynı zamanda İstiklal ilkokulunda sınıf arkadaşım olan ve kabadayılık hareketlerinden dolayı Dayı Nurettin.

            ***

            Soyadları lakap olarak verilmiş olan Karslı Muzaffer, Kındıra Mamed, Donç Hökkeş, Çağlayan Şevki, Kerezli Şevki, Çelikhan Osman.

            ***

            Babasının lakabını almış olan Sütçü Enver, babası Halep’ten gelen, bir zamanlar kullanılmış Amerikan çeketi sattığından ötürü ‘çeketçi’ lakaplı Çeketçi Mamed, babası köy ağası olduğundan Köylü Salih, taksici olmazdan önce bisiklet tamircisi olduğundan Bisikletçi Yılmaz Erdem, daha önce atlı arabacılık yaptığından Baytoncu Osman, tembelliğiyle tanınan Avara Bekir, giyim kuşamına önem vermeyem Abdal Cuma, arabasında devamlı bir sopa taşıdığından Cop Adil.   

            Birde neden bu lakapla anıldığını bilemediğim Eşşek Galip.

            ***

            Bu kişiler birer tarihti. Gaziantepliler bir yere gidecekleri zaman, alıştıkları taksiciyi çağırırlardı.

Yukarıda sunduğum şoförlerin bir kısmı hep şehir içinde çalışır, bir kısmı da şehir içinde çalışmakla birlikte, Adana ve İskenderun’a dolmuş yaparlardı.

            Kendilerini andık. Bu dünyadan göçenlere rahmet, kalanlara sağlık diliyorum.