Ama şu da bir gerçek; Biz, geldiğimiz yerin değil, gitmeyi seçtiğimiz yönün insanıyız.
Cahil bir ailede yetişmiş olabiliriz. Belki bazı şeyleri görmeden, duymadan, öğrenmeden büyüdük. Belki kitaplarla değil, önyargılarla tanıştık. Ama bu bizim de cahil kalmamız gerektiği anlamına gelmiyor.
Çünkü insan, doğduğu çevrenin ürünü olmak zorunda değildir.
İnsan, kendi emeğiyle yeniden doğabilir.
Kendimizi geliştirmek elimizde. Okuyarak, gözlemleyerek, farklı insanlarla tanışarak, farklı ortamlarda bulunarak, sorgulayarak…
Dünyayı tanıdıkça fark ederiz; cehalet bir kader değil, bir tercihtir.
Ve bazı insanlar, sadece doğduğu yerden değil, öğrendikleriyle de büyür.
Bu yüzden diyorum ki;
Aileniz nasıl olursa olsun, siz başka biri olmayı seçin.
Kendinizi geliştirin, öğrenin, okuyun, değişin, uygulayın.
Cahil bir ailede doğmuş olabilirsiniz ama cahil kalmak sizin sorumluluğunuz olur.
Bazı zincirleri kırmak için sadece bir adım yeterlidir; Kendini fark etmek.
Doğduğunuz yer değil, kendinizi yetiştirdiğiniz yer belirler kim olduğunuzu.
Köklere saygı duyun tabiki ama zihninizi de özgür bırakın.