Bazı ilişkilerde biri kalbiyle sever, diğeri egosuyla. Biri ‘’biz’’ derken, diğeri ‘’ben’’ e takılır. Birinin suskunluğu huzur getirirken, diğerinin sessizliği savaş çıkarır. Çünkü frekans farkı, en derin sevgiye bile çelme takar. Aynı anda gülüp, aynı şeyden etkilenip, aynı sessizliğin içinde bile birbirini hissedebilmektir asıl uyum.
Aşkı sürdüren şey fedakârlık değil, frekans uyumudur. Ruhun ruhla konuşabildiği o görünmez bağ… O yoksa el ele olsan da yalnızsındır. O varsa, bin kilometre ötede bile kalpler birbirini duyar.
Unutma; herkes seni sevebilir, ama herkes seninle aynı frekansta titreşemez. Ve bazen, en büyük sessizlik bile doğru frekansta yankılanıyorsa, o sessizlik bile aşkın en gürültülü halidir.