Cumhurbaşkanı, Atatürk Orman Çiftliği’ne yaptırdığı binanın, ülkemizin itibarını gösterdiğini söylüyor.
Bir ülkenin itibarı bu gibi binalarla artmaz.Ülkemizin itibarının artması için ekonomi ve ahlak ve diğer birçok konuların iyileştirilmesiyle sağlanır.
Yasaksız demokrasinin bütün kurallarının uygulandığı;
Yeni doğmuş çocuktan başlayarak, bütün nüfusun sosyal haklarının sağlandığı;
Gerçek enflasyona dayalı olarak ücretlerin tespit edildiği;
Milli gelirin adilane bir şekilde pay edildiği;
Bir yanda çok zengin, bir yanda çok fakirin bulunmadığı;
Emekli bir ücretlinin, senede bir kez yurt dışı gezilere çıkabildiği;
Öğretmen ve memurlara, borçsuz-harçsız bir yaşam sunulabildiği;
Kömür, gıda maddeleri dağıtılması için bunlara muhtaç kimsenin yurtta kalmadığı;
Tarım ve hayvancılıkta üretilen malların ülke ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra ihraç edilebilir hale getirildiği;
Yolsuzlukların bulunmadığı;
Yolsuzluğa bulaştığı duyulan bir yöneticinin hemen istifa edebildiği;
Tasarrufa yönelerek, dış borçları sıfırlayabildiği;
Kanun devletinden sıyrılıp hukuk devleti haline gelebildiği;
Adalete, bütün vatandaşların canı gönülden inandığı;
Eğitimin parti politikasından sıyrılıp, devlet politikası haline getirildiği;
Üniversitelerin kendi hallerine bırakıldığı;
Her kesin kendinden önce ülkesini düşündüğü;
Vergi ahlakının yerleşmiş olduğu;
Seçilmeyi, çok şeylerden yararlanmak için değil, gerçek hizmet için istendiği;
Yöneticilerin yalandan uzak her söylediklerinin doğru olduğu;
Milletvekilleri özlük hakları konusunda karar alırken ücretlileri düşünebildiği;
Cumhurbaşkanının, Başbakanın işine karışmadığı;
Rüşvet ve ihtikârın bulunmadığı;
Komşularıyla iyi temaslar kurup dostluk içinde yaşandığı;
Ve nihayet yöneticilerin bütün çalışma ve hareketlerinin, herkesin gözü önünde apaçık olduğu;
Bir ülkenin itibarı artar hem de çoook…
Cumhurbaşkanı taraflı davranır, saraylarda oturur diğer taraftan hala yırtık lastik ayakkabı ile dolaşan vatandaş olursa, hangi itibardan söz edile bilir.
Böyle bir duruma, ayranı yok içmeye at ile gider ……. (defi hacete) denmez de ne denir?
Orhan YALKIN