Birine ‘’sen değiştin’’ demek, çoğu zaman aslında kendi payını görmemektir. İyi niyetleri sömürülen, güveni suistimal edilen, sevgisine karşılık bulamayan biri elbette kabuğuna çekilir. Zamanla sesini değil, duygularını da kısmayı öğrenir.
Birini susturan, içine döndüren, soğutan şey; genellikle ilgisizliktir. Değeri fark edilmeyen bir yürek, bir süre sonra kendi sessizliğinde huzur arar. Ve o noktada artık ‘’gitmek’’ bile değildir yaptığı… Sadece ‘’kendini korumak’ ’tır.
O yüzden biri uzaklaştığında, hemen ‘’sen değiştin’’ demeyin. Belki de senin değişmemen, umursamaman, görmezden gelmen onu bu hale getirdi. Çünkü insan, sevgisini koruyamadığı yerde sessizleşir, saygısını kaybettiği yerden gider.
Hiç kimse sebepsiz değişmez. Bazen birinin değişimi, bir başkasının vurdumduymazlığının sessiz sonucudur.
O yüzden birini suçlamadan önce, kimde neyin öldüğünü bir düşünmek gerekir.