Duvarları boyadım,
En açık renkten, en umutlu tonlardan seçtim,
Belki silinir dedim izlerin,
Belki unutur kalbim olanları.
Ama çatlakları hala aklımda,
Sakladıklarıyla, sustuklarıyla oradalar.
Her fırça darbesi bir unutuştu aslında,
Ama bazı anılar,
Ruhun sıvasından sızar dışarı.
Ne yaparsan yap,
Geçmez bazı izler.
Gülümseyen yüzler çizdim üzerine,
Pencereler açtım hayallere,
Ama senin sessizliğin,
Her köşede yankılandı yine.
Duvarlar tertemiz şimdi,
Ama içimde hâlâ o eski harabe.
Ve sen…
Bir gölge gibi geziyorsun
Boyası yeni ama hikâyesi eski odalarda.