Delikanlı’nın adı Üsküdar. Kızın adı İstanbul… Çocuğuna İzmir, Bursa, Ankara adını verenler de var. Yavrularına böyle güzel isimler verenlere ne mutlu.
“Çocuklarınıza güzel isimler koyun” demiş Peygamberimiz. Ben de yavrularıma güzel isimler koymak için az çabalamadım.
Eşimle birlikte her sabah süslenme aynasına rujla aklımıza gelen güzel isimler yazardık. Zaman zaman beğenmediklerimizi sildik. Yazıla-siline sona kızımıza ad olan Doğa kaldı. Bugün doğa adını taşıyan pek çok kız var ama sanırım hiç biri de 46 yaşında değil.
Oğlumuz için de aynı yöntemi uyguladık. O da Utku isminin sahibi oldu. Bugün Utku adını taşıyan bir çok erkek çocuk da var. Güzel adların ilkini koyan olmanın mutluluğunu yaşamak ne kadar güzel…
***
Kızım bebekken hastalanmıştı. Ünlü olduğunu duyduğumuz bir çocuk doktoruna götürmüştük onu. Adı Kâmil’di. Pek de kâmil değilmiş meğer. Soyadını anmaya bile değmez. Bebeği muayene etti. Reçete yazdı. Reçeteye çocuğun adını yazacaktı:
“Adı ne bunun?” diye sordu.
“Bu değil, çocuk o,” dedim. “İnsan yavrusu…” Sonra adını söyledim: “Doğa…”
Nedense parlayıverdi.
“Çocuklarınıza ilerde utanacakları adlar koymayın!”
Ben daha da parladım. Biz o adı buluncaya dek kaç ayna eskitmiştik…
Reçeteyi aldım. Kibarca yırttım.
Duvarda yazılı olan vizite ücretini ödedim.
“Siz diplomanızı aldığınız yere iade etseniz iyi olacak,” dedim. “Güzel ile çirkini birbirinden ayırt edemeyen kişi doktor olamaz.”
***
Geçende dini bir program izliyordum. Tanrının 99 adını çocuklarına koyanları kınıyordu. Bunun “Allaha eş koşmak” anlamına geleceğini söylüyordu konuşmacı.
En güzel adların Rab’a ait olduğunu belirten Peygamberimiz bu adları sayanların cennetlik olduğunu müjdeliyor. O’nun 99 adı şöyle:
Allah, aziz, alim, adl, ahir, afuvv, bedi, br, batın, basir, bari, cebbar, azim, aliyy, baki, bais, basit, cil, cami, darr, evv, fettah, gaffar, gafur, gani, hadi, hafiz, hakem, hakim, habir, halık, halim, hasib, hafid, hakk, hamid, hayy, ikram, kadir, kayyum, kuddüs, kim, kavi, kebir, kahhar, kabid, latif, mik, müteeali, mütekebbir, mümin, müheymin, musavvir, muzil, mukit, muhyi, mumit, muziz, mucib, mecid, metin, macid, muktedir, mukaddim, muharrir, müntekim, malik-mülk, muğni, mani, muhsi, mubdi, muid, muksit, nur, nafi, rakib, rafi, rahman, rahim, rezzak, rauf, reşid, sabur, sam, samed, semi, şekür, şehid, tevvab, vi, vacid,vahid, vali, vasi, vedüd, vekil, varis, vehhab, zahir.
Bu adları kullananlar sevap mı işliyorlar yoksa günaha mı giriyorlar orasını bilemem.
Günümüzde çocuklarına dini adlar koyma yarışı var. Bakalım cennetten köşk kapma yarışında işimize yarayacak mı bu yarış.