Bu yazı dizisinde sizlere bunlardan söz edeceğim. Gerçi bu mesleklerden bazıları bir iki kişi tarafından, ihtiyaç duyanlar için çalışanına rastlanılmaktadır.
HASIRCILIK
Çimentonun kullanılmadığı dönemlerde binalar kesme taşlarla yapılır, zeminler ya toprak olarak düzlenir ya da Halep Sıvası denilen bir cins sıva ile kaplanırdı.
Odalarda oturmak için bu toprak veya Halep sıvalı zemin üzerine kilim, halı serilmezden önce hasırlarla kapatılır, halı veya kilimler bu hasır örtü üzerine serilirdi.
Kürkçü Hanı kapısının tam karşısındaki çarşıda, hasırcılar çalıştığı için bu caddenin adı HASIRCILAR ÇARŞISI idi.
İki türlü hasır vardı. Birisi kamıştan biri de berdi denilen ve özel olarak yetiştirilen bitkiden yapılırdı.
Kamıştan yapılanlar, genellikle kış için hazırlanan bazı yiyeceklerin kurutulması amacıyla kullanılırdı. Domates, biber, patlıcan, dilme gibi kışlıklar kamıştan yapılan hasırlar üzerine serilerek kurutulurdu
Berdiden yapılan hasırlar, istenilen ebatta örülür ve odalarda kilim veya halıdan önce
yere serilirdi. Hasırcılık, geçerli ve çıraklıkla öğrenilen bir meslekti. Şimdi tamamen kaybolmuştur. Bugün hasırcılar Çarşısında çeşitli işlerin yapıldığı dükkanlar yer almıştır.
KÖŞGERLİK
Gaziantep’te çok kişini özellikle yaz aylarında ayaklarına giydikleri yemeniler genelde iki renk deriden yapılırdı. Siyah ve kırmızı.
Kunduradan daha ucuz olduğu için, gücü parasal yönden zayıf olanlar yemeni giyerlerdi. Bu bakımdan köşger esnaflığı gelişmiş bir meslekti.
Bazan taban gönleri camız derisinden yapılırdı ki çok sağlam bir ayak giysisi olurdu. Camız derisinden yapılan yemeniler uzun yıllar kullanılırdı.
Köşgerler yemeni yapımının yanı sıra yemeni tamiratını da yaparlardı.
Yemeni satıcılarının çoğu Kadı Gasteli ile Mercimek Hanında toplanmıştı.
Yemenilerde sağ-sol ayak diye bir ayırım yapılmazdı. Bir çift yemeni ayırt edilmeden kullanılırdı. Birgün sola ayağınıza giydiğiniz yemeniyi ertesi gün sağ ayağınıza giyebilirdiniz.
Yemeniyi satın alınca arzu edilirse kenar dikişlerini de yaptırabilirdiniz. Bu dikiş için ayrı ücret verilirdi.
Babam bana okullar tatile girince kırmızı renkli yemeni aldırırdı. Kenarı diktirilir, bir yaz giyerdim
Şimdi turistik amaçlı rengarenk yemeniye benzer ayak giysileri yapan bir iki esnaf çalışmaktadır.