5 günlük tatilin ardından, tekrar iş başı yapmak kolay değil. Hepimiz tatil sonrası sendromunu yaşıyoruz.
Ben de bayram sonrası, dertler, sıkıntılar yerine bir hikâye ile mesaiye başlayalım istedim. Bir paylaşımdan alıntıladığım, korkularımız üzerine bir hikayeyle başlayalım yeni güne.
Kıssadan hisse deyip, başlayalım hikayemize…
**
Çiftliğin birinde bir horoz, adeti üzere her sabah ötüyormuş. Ancak sabahın erken saatlerinde bu ötmelerden rahatsız olan sahibi, bir gün horozun yanına gelmiş;
"Her gün ötmenden rahatsız oluyorum. Bir daha ötersen keserim seni " demiş.
Horoz üzülmüş. Fakat, canından olmamak için de ötmeyi bırakmış. Şöyle düşünmüş;
"Bir ben ötmesem ne olacak? Bir sürü horoz kardeşim var"
**
Ama bir süre sonra sahibi, başka bir istekle gelmiş karşısına. Üstelik dozu biraz daha arttırmış;
" Eğer tavuk gibi gıdaklamazsan seni keserim"
Hem şaşırmış hem de üzülmüş horoz. Bir horoz olarak tavuk gibi gıdaklamak çok zoruna gitmiş. Ama başka çaresi olmadığını düşünerek, yine boyun eğmiş ve gıdaklamaya başlamış.
Bir kez daha canını kurtarmış…
**
Her istediği yerine getirilen sahip, bir süre sonra yeni bir taleple gelmiş horozun yanına. Üstelik daha sert bir tonla;
"Hiçbir işe yaramıyorsun. Eğer tavuk gibi yumurtlamazsan, seni keserim" demiş ve gitmiş.
Bu isteği yerine getiremeyeceğini ve sonunun geldiğini anlayan olan horoz, hüngür hüngür ağlamaya başlamış. Ve demiş ki;
"KEŞKE ÖTERKEN ÖLSEYDİM"
**
Karar verirken, korkularınıza yenildiğiniz anda kaybetmeye başlarsınız aslında.
Korkunuzu ne kadar beslerseniz, o kadar güçlü şekilde büyür.
Ve baş edilemez hale gelir. Dayanamadığınız noktaya geldiğinizde, iş işten geçmiştir.
Korku tavizdir...
Hayatından, kazanımlarından, benliğinden…
Cesaret ise özünü korumaktır,
Cesaret, kendin kalmaktır...
**
Horozun gösteremediği cesareti gösterebildiğimiz,
Korkularımızla yüzleşebildiğimiz,
Kararlarımızı, korkularımızın değil doğruların şekillendirdiği nice bayramlarda buluşmak dileğiyle…