Akil insanlar’ın Gaziantep’te basın mensupları ile yaptığı toplantının ayrıntılarını Cuma günü sizinle paylaşmıştım. Heyet ertesi gün de temaslarına devam etti.
Diğer toplantıları izlemedim. Ama genel konuşmalar bizim toplantıdan pek farklı değilmiş.
Söylenen söz aynı; “Sonucu barış olan bir sürece destek olmalısınız”
Bu söylemi, “ Bakın 4 aydır hiç şehit haberi gelmiyor.” argümanı ile destekliyorlar.
Bu taraftan baktığınızda kesinlikle karşı çıkamayacağınız bir durum. Kim barış olmasın diyebilir?
Kim şehit cenezalerinin bitmesinden memnuniyetsizlik duyar?
Ama güzel sonuçlar için yola çıkıldığında, sonu hep mutlu olmuyor maalesef...
**
Bakın size yine ülkemizden bir örnekle anlatayım, çekincemi...
Çözüm süreci gibi, bir sürece daha girdi ülkem; Suriye halkına yardım süreci hala devam ediyor.
Çözüm sürecinin mükafatı barış ise, bunun sonucu da komşuna el uzatma, ona yardım etmenin manevi hazzı, yani insanlık görevi...
Herkesin barış istediği gibi, herkes komşusuna da yardım etmek ister değil mi?
Ama Suriye halkına yardım süreci istediğimiz gibi gitmedi, ne yazık ki.
Reyhanlı’dan hiç bahsetmeyeyim.
Şehrimde düzensiz, plansız ve önü açık yardım süreci sıkıntılar yarattı.
Kiralarımız yükseldi...
İşsiz sayımıza bir de Suriyeliler eklendi.
Devlet hastanelerinde vatandaşım hizmet göremez oldu.
Esnaf Suriyeli dilencilerden illallah ediyor...
Trafikte, piyasada bir çok sıkıntı var...
**
Bunları daha önce de dile getirmiştim.
Ülke içindeki göçten muzdarip Gaziantep, şimdi başka ülkeden göçlerle sosyal patlamanın eşiğine geldi.
Yani anlatmak istediğim; güzel ulvi bir hedef için çıkılan yolda Gaziantepli mağdur oldu. Sınır şehirlerinin tamamı bu mağduriyeti yaşıyor.
Suriyelilere yardım etmek isterken, Türkiye kendi insanını mağdur etti.
Süreci sorduğumuzda “ Barış istemiyor musun?” sorusunu soranlar, sanırım yaşanan Suriye sürecini bir de bu gözle izlemeli...
**
Ne demiştik yukarıda?
Her çıkılan yolda, yolun sonu güzelliklerle bitmiyor...
Bazı yollar derin uçurumlarla son bulabiliyor...
İlerideki hedefe bakarken, önümüzdeki çukura düşmemek...
Bizim çekincemiz sadece bu...