Bu anlamda, kadınlara sendikal haklar ve temsiliyet konusunda en geniş olanakları sunan Eğitim Sen, 19-23 Mayıs 2014 tarihleri arasında 9.Olağan Genel Kurulunu ve bu genel kurul sırasında, 20-21 Mayıs tarihlerinde de tüzük kurultayını gerçekleştirdi. Tüzük Kurultayı’nda ağırlıklı olarak kadın mücadelesi ve temsiliyetinin artırılması, kadınların karar süreçlerine doğrudan katılımının zenginleştirecek mekanizmaların ve meclislerin kurulması üzerine tartışmalar yürütüldü, önergeler verildi. Şubelerde ve işyerlerinde Eğitim Sen Kadın Meclisleri oluşturulması, disiplin, denetleme gibi üst kurullarda ve yürütme kurullarında daha önce % 30 olan kadın kotasının % 40’a çıkarılması, beş kişilik Disiplin Kurulu’nun üç kadın ve iki erkek kişiden oluşması, bütçenin toplumsal cinsiyete dayalı olarak hazırlanması ve “Kadın meclisleri”nin oluşturulması, karar altına alındı (Sendika.org 2014) .
Ancak “Kadın Meclisleri”nin ve % 40 kadın kotasının, Eğitim Sen tüzüğüne girmesi, 540 delegenin olduğu genel kurulda 272 gibi bıçak sırtı bir oyla olabildi. Bu durum, kurulduğundan bu yana kadın mücadelesini ön plana çıkarak Eğitim Sen açısından büyük bir olumsuzluk olmuştur. Kadın meclisleri ve kadın kotasına oy vermeyen grup ve bireylerin, bu kararlarını yeniden gözden geçirmeleri ve bu kararlarını verirken günlük siyasetin ihtiyaçlarından çok, kadın mücadelesinin, sendikal mücadelenin ve demokrasi mücadelesinin geleceğini düşünmeleri gerektiği kanaatindeyiz. Eğitim Sen, kadın meclisleri kararının, bıçak sırtı bir oranla kabul edilmesinin olumsuzluğunu, her ilde ve ilçede, kadın meclislerini hayata geçirerek, olumluluğa çevirmelidir.
Bu anlamda kadınlar da emek mücadelesinin içinde daha aktif olmaya çalışmalı, aktif olmalarını engelleyen etkenlerin ortadan kalkması için mücadele etmeli ve toplumun kendileri için yarattığı kalıplara girmemeli ya da bu kalıpların arkasına saklanmamalıdır. Eğitimci kadınlar eğitim sendikaları içinde temsil haklarının erkekler tarafından kullanmasına karşı çıkmalı ve sendikalar içinde var olduklarını göstermelidir (Ulutaş ve Sönmez, 2011).
Kadınların sendikal ve giderek siyasal hayata katılmaları hem sendikaların hem de siyaset yoluyla toplumun demokratikleşmesi anlamında çok önemli bir adım olacaktır. Başta Eğitim Sen olmak üzere, bütün sendikaların ve demokratik kitle örgütlerinin, kadınların, sendikal organlarda temsiliyetinin önünü açması gereklidir.
Kaynaklar
Bianet.org (2014) Eğitim-Sen "Sendikada Kadın Temsili"ni Araştırdı. http://www.bianet.org/bianet/emek/126911-egitim-sen-sendikada-kadin-temsili-ni-arastirdi Erişim Tarihi; 30.05.2014
Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü (2013). Türkiye’de Kadın. http://www.kadininstatusu.gov.tr/tr/html/19190/Kurumsal+Raporlar Erişim Tarihi; 30.05.2014
MEB İstatistikleri (2013-2014) http://sgb.meb.gov.tr/www/milli-egitim-istatistikleri-orgun-egitim-2013-2014/icerik/95, Erişim Tarihi: 29.05.2014
Sendika.org (2014) Eğitim Sen’de yeni yönetim belirlendi. http://www.sendika.org/2014/05/egitim-sende-yeni-yonetim-belirlendi/ Erişim Tarihi; 30.05.2014
Ulutaş A, Sönmez İ (2011) Eğitimci Kadınların Sendikal Örgütlenme Eğilimleri ve Sendikal Sürece Katılım Düzeyleri Üzerine Bir İnceleme. Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu. Bursa