ŞEREF, ONUR VE ADİ İNSANLAR

    Hasbelkader, 1975 yılında, 5 yıl taksit ödeyerek, Arsuz, Gökmeydan Köyüne bağlı, Yeşilkent Sahil Sitesi Kooperatifine üye olarak girmiş ve bir yazlık ev sahibi olmuştum.

            Zaman zaman, bakımını yaparak oturulabilecek hale getirdiğim bu evimin konumu fena sayılmayacak bir yerdedir.

            ***

            Eşimin vefatı dolayısıyla bu mülkümü satacağımı zanneden, paranın verdiği şımarıklık ve görgüsüzlük sonucu palazlanmış kendini bilmez bir zat ve torunu üç kere bazı bahanelerle beni aramışlardır.

            Sanki ben o muhitin muhtarıymışım gibi bazen sitede satılık ev olup olmadığı sorulmuş, kendi evimi satıp satmayacağım ima edilmiş, nihayet baklayı ağızlarından çıkararak, evi satıp satmayacağım sorulmuştur.

            Paranın her şey olduğunu zanneden, insanlıktan nasibini almamış bu yaratıklara gereken cevap, kendilerine verilmiştir.

            ***

            İnsan okumakla, para kazanmakla adam olmuyor.

            Ne demişti Ziya Paşa:

            “Bed-asla necâbet mi verir üniforma

            Zer-dûz palan vursan da eşek yine eşektir.”

            ***

            Acaba zer-dûz palanı koşulduğu için, eşeklikten kurtulduğunu mu sanıyor; bu bahtı kara yaratıklar…

            Bunların isimlerini açıklamak isterdim ama dilim kirlenir diye açıklayamıyorum.

            ***

            Sormak istiyorum bu zavallılara:

            Ne kadar da yanlış düşünmüşsünüz; parayı verir, düdüğü çalarız, diye. Siz maddi gücünüze dayanarak, her şeyi satın alacağınızı mı zannediyorsunuz. Sizin çok önem verdiğiniz o servetiniz, benim onurumun çok aşağısındadır.

            Siz o paracıklarınızı alında…