İnsanın sevdiklerini anımsaması kadar güzel bir şey var mı? Eğer onlardan uzaktaysanız, anımsayınca kendileriyle buluşmuş, kendileriyle özlem gidermiş gibi olursunuz.
Beni, kendini her gün anımsatan bir sevdiğim var. Kızım Doğa… Bunu nasıl başardı, bakın anlatayım. Bir gün bizdeydik… Bir bardağı yıkamış, durulama yerine koymuştum.
Cancığım beni izliyormuş. Gülümsediğini gördüm. Bu gülümsemenin altında bir eleştiri olduğunu sezdim.
“Niçin gülümsedin?” diye sordum.
Söylemek istemedi.
“Hiç,” dedi.
Eleştirirse babasını kıracağını sanıyordu. Öyle de ince düşünceli bir kadındır kızım. Israr edip zorla çıkarttım ağzındaki baklayı.
Bardağı kurulama yerinden aldı bana gösterdi.
“Ne görüyorsun?” diye sordu.
Bardaktan sızmakta olan damlacıkları gördüğümü söyledim.
“Bir de beni izle,” dedi. Aynı bardağı alıp bir güzel sabunlayarak yıkadı, duruladı. “Şimdi bak,” dedi.
Baktım.
“Damlacıkları görebiliyor musun?” diye sordu.
Göremiyordum. O gün kızımdan iyi sabunlanarak yıkanmayan bardakların, damlacıkları üstünde tutarak kendilerini ele verdiğini öğrendim kızımdan.
Artık her gün bardak yıkarken üzerinde damlacıklar kalıp kalmadığına bakıyorum. Olmuyor tabii. Neden olsun? Kızımdan öğrendim, ben de uyguluyorum. İyice sabunladığımdan, damlacıkların canına okuyorum.
O zaman kızıma sevgi dolu bir gülümseme üflüyorum.
***
Bu gülümseme üflemeyi de ilk eşim Şair Gülden Aldaş Hanımdan öğrenmiştim. Sevdiklerine sevgisini elini dudağına götürüp öptükten sonra, o öpücüğü avucuna koyup üfleyerek yollardı. Benim de sık sık böyle sevgi yolladığım dostlarım, sevdiklerim oluyor.
***
Oğlum Utku’dan da öğrendiklerim oldu. Örneğin okuduğum kitabın kaldığım yeri belli olsun diye sayfanın üst ucunu kıvırmamayı ondan öğrendim.
Kitap sayfalarımın kulaklarını kıvırıp canlarını acıtmamak için, şimdi okumak üzere elime aldığım her kitabın içine peşin peşin bir ayraç koyuyorum.
Sevdiklerinizden bir şeyler öğrenmeniz ne güzel.
Böylece avucunuza koyduğunuz yüreğinizi onlara üfleme fırsatı buluyorsunuz.
Siz neden yapmıyorsunuz ki bunu?
***
Sevmediklerime bir şey göndermeyi de Canım Gönül kız kardeşimden öğrendim. Haka dansı hareketi… Bunu yapınca o kadar rahatlıyorsunuz ki? Size de öneririm.
Haka dansını hakkedenlerin oldukça çoğaldığı şu günlerde, özellikle de yukarıdaki bir yerlere yerleşenlere. Oradan inmemek için her şeyi yapmayı göze alanlara:
“Haka haka haka!”