Hayatta bazı gerçekler vardır; insan ne kadar kaçarsa kaçsın, sonunda dönüp dolaşıp aynı yerde karşısına çıkar.
Çünkü sevgi eylem gerektirir. Güven kanıt gerektirir. Özür değişim gerektirir.
Sadece ‘’seviyorum’’ demek sevgi değildir. Sevgi; aramaktır, sormaktır, merak etmektir. Kırdığında fark etmektir. Karşındaki insanın kalbine basmamayı öğrenmektir.
‘’Ben böyleyim’’ deyip geçmek yerine, sevdiğin insan için bazı davranışlarını değiştirebilmektir. Çünkü sevgi, güzel cümlelerden çok davranışlarda kendini gösterir.
Bir insan sizi sevdiğini söyleyebilir. Fakat sizi sürekli bekletiyor, belirsizlikte bırakıyor, ihtiyaçlarınızı görmezden geliyor ve her tartışmada aynı yarayı yeniden açıyorsa, sözcüklerin bir anlamı kalmaz.
Sevgi söylenmez yalnızca; yaşatılır.
Güvende öyledir. ‘’Bana güven.’’ Demek, güven vermek değildir. Güven, zaman içinde verilen küçük sözlerin tutulmasıyla oluşur. Tutarlı davranışlarla, dürüstlükle, şeffaflıkla büyür.
Bir kez kırılan özgüveni de ‘’Ama ben özür diledim.’’ Diyerek eski haline getiremezsiniz.
Çünkü özür değişim gerektirir.
Aynı şeyi tekrar tekrar yapıp her seferinde özür dilemek, aslında özür dilemek değil; davranışın sonuçlarından kaçmaya çalışmaktır. Gerçek bir özür, ‘’üzgünüm.’’ demekten daha fazlasıdır. ‘’Bunun sana ne hissettirdiğini anlıyorum. Bunu neden yaptığımı görüyorum ve bir daha aynı şeyi yaşamaman için davranışımı değiştireceğim.’’ Diyebilmektir.
İnsan bazen karşındakinden çok fazla şey istemediğini geç fark ediyor. Biraz ilgi. Biraz sadakat. Biraz güven. Biraz özen. Ve en önemlisi, söylediğiyle yaptığı birbirini tutsun istiyor. Çünkü bir noktadan sonra insan güzel sözlerden yoruluyor.
‘’Seviyorum’’dan çok ‘’buradayım.’’ demek istiyor. ’’Güven bana’’dan çok güvenebileceği bir davranış görmek istiyor.
‘’Özür dilerim’’ den çok aynı acıyı bir daha yaşamamak istiyor. Belki de yetişkin ilişkilerinin en zor tarafı burada başlıyor: İnsanların söylediklerine değil, tekrar tekrar yaptıklarına bakmak.
Çünkü sözler anlıktır. Davranışlar karakteri anlatır. Ve bazen hayat bize en ağır dersi şu cümleyle verir: Birinin sizi sevmesi, size iyi davranacağı anlamına gelmez. Gerçek sevgi; yalnızca hissetmek değil, sorumluluk almaktır. Kırdığında onarmaktır. Kaybetmek istemediğinde emek vermektir. Hata yaptığında değişmektir. Güven istediğinde güvenilir olmaktır. Sonunda insan şunu öğreniyor: Sevgi eylem gerektirir. Güven kanıt gerektirir. Özür değişim gerektirir. Ve değer, sözle değil; davranışla gösterilir.
Gerisi yalnızca cümledir.