Hayallerinizi açık arttırmaya sunsaydınız, sizce alan olur muydu? Elbette hayal kurmaya üşenip alanlar olur ama genel bir pencereden bakarsak kim alır ki? Hayal kişiye özel değil midir?
Zaten hayallerimizi eşsiz yapanda budur. Bize aittir. Sınırları yoktur. İstediğimiz gibi kurabiliriz. Silip, yeniden yaratabiliriz. Bizi mutlu ettiği gibi, ümitlendirmez mi zaten? Bir de imkansız hayaller denen kısım var. Bu kısım bana göre boş laflardan oluşuyor.
Ekstrem bir hayale sahip olmadığımız sürece, gerçekten inanırsak düşüncesi değil, gerçeği bizi mutlu etmeye başlar. Çünkü hayal, o kadar eşsiz bir kavram ki. İnsanın kendi dünyası, kendi düşünceleri... Seni ne mutlu ediyor mesela? En basitinden gezmek mi? Nereye gideceğini hayal et, çabala ve git.
Tüm düşüncelerimiz gerçekleşmeden önce hayal süzgecinden geçmiyor mu zaten? İşte tüm bunlar için hayallerimizin peşinden koşmalıyız. Küçük, büyük önemli değil. Yeter ki hayal olsun. Onlardan vazgeçmemeliyiz. İnsan neden mutlu olacağı bir şeyden vazgeçer ki?
Korku mu?
İstiklal marşımızın ilk kelimesini hatırlatmama gerek var mı?