Bazı insanlar için sorun sen değilsindir.
Sorun, sana hükmedememeleridir. Kontrol edemedikleri kişilere karşı tahammülleri yoktur.
Çünkü alıştıkları düzen şudur: İtaat eden makbuldür, boyun eğen ‘’uyumludur’’, susabilen ‘’olgun’’.
Sen konuştuğunda huzur bozulur, sınır çizdiğinde ‘’zor’’ olursun, hayır dediğinde problemli ilan edilirsin.
Oysa mesele senin karakterin değil, onların otorite ihtiyacıdır.
Teslim olmanı isterler.
Düşünceni yumuşatmanı, duruşunu törpülemeni, kendini küçültmeni…
Çünkü ancak o zaman kendilerini güvende hissederler.
Sen teslim olmadıkça tehdit olursun.
Çünkü yönlendirilemeyen insan, kontrol etmek isteyenler için daima tehlikelidir.
Bu yüzden seni ya suçlarlar ya yalnız bırakırlar ya da ‘’sen çok değiştin’’ cümlesinin arkasına saklanırlar. Aslında değişen sensin değil, onların sana hükmetme ihtimalidir.
Kendi aklıyla düşünen, kendi sınırlarını bilen, kendi onayını kendi veren insan zayıf değil, özgürdür.
Ve özgür insanlar, kontrole bağımlı olanları her zaman rahatsız eder.
Mesele uyum değil, mesele teslimiyet.
Sen teslim olmadığın için değil, kendin olduğun için hedef oluyorsun.
Ve bu, bir kusur değil; karakter göstergesidir.