Adı nedeniyle özellikle Gaziantep dışından gelenlerin dikkatini çeken Avrat Pazarı, sanıldığının aksine muzip bir çağrışımın çok ötesinde, kentin sosyal ve ekonomik tarihine ışık tutan önemli bir geçmişe sahip. Günümüzde trikotajcıların yer aldığı dar sokak olarak bilinen bu alan, yıllar boyunca dar gelirli halkın ihtiyaçlarını karşılayan özel bir pazar işlevi gördü.
Gaziantep’in eski yerleşim dokusu içinde yer alan Avrat Pazarı, geçmişte satıcıları ve alıcıları tamamen kadınlardan oluşan bir pazar olarak faaliyet gösterdi. O dönemlerde genç kızların ve kadınların çarşı pazara çıkmasının uygun görülmediği yıllarda, belirli yaşın üzerindeki kadınlar aracılık görevi üstlendi. Varlıklı evlerden kullanılmayan giysi ve eşyalar toplanarak bu pazarda satışa sunuldu. Elde edilen kazancın bir kısmı satıcı kadınlara, bir kısmı ise eşyaların sahiplerine verildi.
Pazara gelen dar gelirli kadınlar, terziler tarafından onarılan, ters çevrilerek yeniden dikilen ya da elden geçirilen bu kıyafetleri oldukça uygun fiyatlara satın aldı. Özellikle kullanılmış ceketler sökülerek kumaşın sağlam kısımlarından yeni ceketler ve kasketler üretildi. Bu ürünler, yenilerine kıyasla çok daha ucuza satıldı.
Avrat Pazarı’nda yalnızca giysi değil; erkek şalvarları, elde dokunmuş kazaklar, pamuk iplikleri, ev yapımı yiyecekler ve hayvancılıkla uğraşanlar için ekmek kırıntıları da alıcı buldu. Pazar, aynı zamanda şehrin dayanışma kültürünün somut örneklerinden biri olarak öne çıktı.
Zamanla şehir büyüdü, alışveriş anlayışı değişti. Pazarda yer alan tezgâhlar, hamam ve sinema gibi yapılar ortadan kalktı. Bugün sokak, ağırlıklı olarak toptan ve perakende tekstil satışının yapıldığı bir alan haline geldi. Ancak Avrat Pazarı’nın temel misyonu tamamen sona ermedi.