İyisiyle kötüsüyle bir yılı daha geride bıraktık. 2020’yi uğurlayışımızı hatırlıyorum da,,
Tüm dünya da pandemi tavan yapmıştı. Sokağa çıkma yasakları, yeni yılı dört gözle bekleyen esnafın isyanı derken 2021’e merhaba demiştik.
2021 de ne oldu?
Pandemi devam ediyor. Farklı varyantları çıkıp duruyor. Hala aşı karşıtlarına yönelik bir çalışma yapılmıyor.
2021 de en sevindirici konulardan birisi kendi yerli aşımızı üretme izni almamız. Covid belasının tedavisi de çok yakında bulunacak, ve rutin hastalıklardan birisi olarak hayatımızdaki yerini korumaya devam edecek gibi görünüyor.
Esnaf, 2021 de direnmeyi bıraktı. Vergi yükü, işyerlerinin bir yıl öncesinden bu yana kapalı olması, esnafı bezdirdi.
Birçok küçük esnaf iş bıraktı.
Çalışanlara bakarsanız, Kısa Çalışma Ödeneği ile idare etti. Birçok kişi işinden oldu. Yardımlarla, günü birlik işlerle yaşamını devam ettirmeye çalışıyor.
Eğitim mi? O başlı başına bir facia…
Uzaktan eğitim sistemi, imkanları olanlar için iyi. Ya internet altyapısı olmayan yerlerde yaşayanlar ne olacak. Özel okula gidip, özel öğretmenlerden ders alan çocuklarla aynı yarışa tabi tutulacaklar.
Hayat, ne garip?
Yaşamak için, eğitim almak için, neredeyse nefes almak için bile paran olmalı…
Yoksa yaşama…
2021’i de bu duygularla uğurlarken…
Bakalım nasıl bir yıl bizi bekliyor.
2022 yılından beklentimizin bayağı yüksek..
