İntihar, geçmişten günümüze gelen, birden fazla alt nedeni olan bir olgudur. Ülkeler bazında incelendiğinde ise sebepleri, ilgili ülkenin ekonomik etkenlerine dayanmaktadır ve son zamanlarda ardı ardına intihar vakaları yaşanıyor.
Dikkatimi çeken konusu ise, intihar eden yada intihar girişiminde bulunan kişiler daha hayatın baharında olanlar. Yani yaşları 18-32 yaş aralığı, ne olabilir ki, bu yaşta intihar etmenin gerekçesi.
Gözlemlerime göre, pandemi sürecinde her gün dokuz kişiden biri intihara kalkışıyor. Artık güne intihar haberlerinden uyanır olduk. İntihar vakalarının önemli bir kısmının geçim sıkıntısı kaynaklı gibi görünüyor. Ekonomik sıkıntılar daha küçücük yaşlarda omuzlara yük olmuş, ne kadar üzüntü verici.
Bu yaşlar laylay lom geçen yıllar, tek derdin okulunu bitirmek olması gerekirken, ekonomik güçlüklerle boğuşuyorlar.
Alının tedbirler sonucu işyerini kapatan, işinden atılanların sayısı o kadar arttı ki insanlar kendilerini bir çıkmazda hissedip çaresizce yaşamına son veriyor.
Gençler bu süreçte, kendilerine manevi destek verecek birini bulamazsa, yaşamına son vermeyi çare görüyor. Anne baba evi geçindiricem, kirayı ödeyeceğim, elektirik, su faturaları geldi derdindeyken, çocukların bu sıkıntılarını göremiyor.
Acilen, bu duruma bir el atmak gerekiyor.
Belki yetkililer, bir çözüm bulmak için harekete geçerler.
