SABIR BAŞKADIR, KENDİNİ HEBA ETMEK BAŞKA…

İnsan hayatı boyunca birçok kişiye bir şeyler anlatmaya çalışır. Kimi zaman iyiliği, kimi zaman doğruluğu, kimi zaman da hayat tecrübesinden öğrendiklerini paylaşmak ister. Karşısındaki insan anlasın, yanlışından dönsün, değer bilsin, verilen emeğin ve gösterilen iyi niyetin farkına varsın diye uğraşır.

Bazen sabreder, bazen susar, bazen yeniden anlatır. Kırılmasına rağmen ilişkiyi sürdürür, hayal kırıklığına rağmen bir kez daha fırsat verir. Çünkü insan, karşısındakinin değişebileceğine, anlayabileceğine ve bir gün gösterilen değerin karşılığını verebileceğine inanmak ister.

ÇATLAK TESTİYİ DOLDURMAYA ÇALIŞIRKEN KENDİNİ TÜKETME!.png

Ancak hayatın insana öğrettiği önemli gerçeklerden biri şudur: Her insan anlamak istemez. Her insan verilen değeri bilmez. Her insan kendisine uzatılan eli tutmaz.

Çatlak bir testiyi doldurmaya çalışırsanız, çeşmenin başında ömrünüzü tüketirsiniz. Ne kadar su taşırsanız taşıyın, o testi dolmaz. Siz yorulursunuz, zamanınız geçer, emeğiniz tükenir. Sonunda geriye, dolduramadığınız bir testi ve harcadığınız bir ömür kalır.

İşte insanın öğrenmesi gereken en önemli şeylerden biri, kime ne kadar emek vereceğini bilmektir.

Çünkü sabır, her şeye katlanmak değildir. İyi niyet, sürekli fedakârlık yapmak değildir. Sevgi, saygı ve dostluk adına kendinden vazgeçmek hiç değildir.

Bazen en doğru davranış, anlatmayı bırakmak, geri çekilmek ve insanın kendi değerini korumayı öğrenmesidir.

OLUMLU YANLAR

• Sabırlı olmak, insan ilişkilerinde anlayışın, hoşgörünün ve olgunluğun önemli göstergelerinden biridir.

• İnsanlara fırsat vermek, onların hatalarını fark etmelerine ve kendilerini geliştirmelerine imkân tanır.

• İyi niyetle yaklaşmak, ilişkilerde güven ve karşılıklı saygının oluşmasına katkı sağlar.

• Her insanın farklı bir düşünce yapısı ve hayat tecrübesi olduğunu kabul etmek, empati yeteneğini güçlendirir.

• Yapıcı iletişim kurmak, yanlış anlaşılmaların giderilmesine ve sorunların çözülmesine yardımcı olabilir.

• İnsanlara değer vermek, kişinin kendi karakterini ve insani yaklaşımını ortaya koyar.

• Gerektiğinde geri çekilmeyi bilmek, insanın kendi sınırlarını tanımasına ve psikolojik dengesini korumasına yardımcı olur.

OLUMSUZ YANLAR

• Anlamak istemeyen bir insana sürekli kendini anlatmaya çalışmak, zamanla kişinin enerjisini ve yaşam sevincini tüketebilir.

• Kıymet bilmeyen insanlara sürekli değer vermek, karşılıksız beklentilerin ve hayal kırıklıklarının büyümesine neden olabilir.

• Her davranışı hoşgörüyle karşılamak, karşı tarafın sorumluluk almamasına ve aynı hataları tekrarlamasına zemin hazırlayabilir.

• Sabır ile kendinden vazgeçmek arasındaki sınırın kaybolması, insanın kendi ihtiyaçlarını ve haklarını ihmal etmesine yol açabilir.

• Sürekli affeden, sürekli anlayış gösteren ve sürekli alttan alan kişi, zamanla kendi değerinin görülmediğini hissedebilir.

• Karşılıklı olmayan ilişkilerde tek taraflı çaba göstermek, duygusal yorgunluğu ve yalnızlık hissini artırabilir.

• İnsanları değiştirebileceğine inanarak yıllarca beklemek, kişinin kendi hayatını ve fırsatlarını ertelemesine neden olabilir.

• Bazı insanlar, gösterilen iyi niyeti bir sorumluluk olarak değil, sürekli yararlanabilecekleri bir imkân olarak görebilir.

• Sınır koyamamak, saygısız davranışların normalleşmesine ve kişinin kendisine yapılan haksızlıkları kabullenmesine neden olabilir.

SONUÇ

İnsan hayatında öğrenmesi gereken en önemli gerçeklerden biri, her mücadeleyi kazanmak zorunda olmadığıdır. Herkesi ikna etmek, herkese kendini anlatmak, herkese değerini kabul ettirmek mümkün değildir.

Bazen insanın en büyük başarısı, yanlış bir mücadeleden zamanında çekilebilmesidir.

Çatlak testiyi doldurmak için çeşme başında beklemek, yalnızca suyu değil, insanın ömrünü de tüketir. Oysa aynı emekle başka bir testi doldurabilir, başka bir insana ulaşabilir, kendisi için daha anlamlı bir hayat kurabilir.

Burada mesele insanlardan vazgeçmek değildir. Mesele, kendinden vazgeçmemektir.

Elbette insan affetmelidir, anlamaya çalışmalıdır, fırsat vermelidir. Ancak bunların da bir sınırı olmalıdır. Sürekli aynı hatayı yapan, verilen değeri görmeyen, iyi niyeti istismar eden ve değişmek için hiçbir çaba göstermeyen birine sonsuz sabır göstermek erdem değildir.

Sabır, insanın gücüdür; fakat sınırları olmayan sabır, insanın kendi hayatına karşı sorumluluğunu unutmasına neden olabilir.

Bir noktadan sonra anlatmayı bırakmak gerekir. Çünkü anlamak istemeyen birine en güzel cümleleri de kursanız, en doğru örnekleri de verseniz sonuç değişmeyebilir. İnsan ancak kendisi anlamak istediğinde öğrenir.

Bazı kaplar dolmaz, bazı insanlar doymaz. Siz ne kadar verirseniz verin, onların beklentileri bitmez. Bu nedenle insan, verdiği emeğin karşılığını alamadığı yerde kendisini sorgulamak yerine, o ilişkiye neden hâlâ aynı ölçüde emek verdiğini sorgulamalıdır.

Hayat kısa, insanın zamanı değerlidir. Herkese yetişmeye, herkesi memnun etmeye ve herkese kendini ispatlamaya çalışırken kendi hayatını ihmal etmemelidir.

PSİKOLOJİK PERSPEKTİF

İnsan, kabul görmek ve değerli hissetmek ister. Bu nedenle yakın ilişkilerinde anlaşılmak, takdir edilmek ve emeğinin karşılığını görmek için çaba gösterir. Özellikle çok emek verdiği ilişkilerde karşılık alamadığında daha fazla çaba göstererek durumu değiştirebileceğini düşünür.

Ancak bu noktada psikolojik bir tuzak ortaya çıkabilir: Kişi, karşısındaki insanın değişmesini sağlamak için kendi davranışlarını, beklentilerini ve hatta yaşamını sürekli yeniden düzenlemeye başlar.

Bir süre sonra ilişkinin bütün yükünü tek başına taşır. Karşı tarafın anlamasını beklerken kendisini anlatmaktan yorulur. Değer görmeyi beklerken daha fazla fedakârlık yapar. Saygı beklerken kendi sınırlarını geri plana iter.

Bu durum zamanla duygusal tükenmişliğe dönüşebilir.

İnsanın burada fark etmesi gereken önemli bir gerçek vardır: Başka bir insanın düşüncelerini, davranışlarını ve tercihlerini kontrol edemez. Ancak kendi sınırlarını, tepkilerini ve hayatına kimi ne ölçüde dâhil edeceğini belirleyebilir.

Sağlıklı psikolojik sınırlar koymak bencillik değildir. İnsan kendisini korurken başkalarına düşman olmak zorunda da değildir. Bazen mesafe koymak, öfkeyle kopmaktan çok daha sağlıklı bir tercihtir.

Kişi, kendisine sürekli zarar veren bir ilişkinin içinde kalmak zorunda olmadığını kabul ettiğinde özgürleşmeye başlar. Bu özgürleşme, başkalarını cezalandırmak için değil, kendi ruhsal dengesini yeniden kurmak için gereklidir.

UYGULAMAYA DÖNÜK ÖNERİLER

• Her ilişkinin karşılıklı emek, saygı ve anlayış gerektirdiğini unutmayın.

• Sürekli aynı konuyu anlatmak zorunda kaldığınız insanlarla iletişim biçiminizi yeniden değerlendirin.

• Karşınızdaki insanın değişmesini beklerken kendi hayatınızı ertelemeyin.

• İyi niyetinizi koruyun ancak bu iyi niyetin istismar edilmesine izin vermeyin.

• Sabırlı olmakla haksızlığa ve saygısızlığa katlanmayı birbirinden ayırın.

• İnsanlara fırsat verin ancak aynı davranışların sürekli tekrarlanması karşısında sınır koyun.

• Herkese kendinizi ispatlamak zorunda olmadığınızı kabul edin.

• Değer görmediğiniz ilişkilerde beklentilerinizi ve verdiğiniz emeği yeniden gözden geçirin.

• Sizi sürekli yoran, küçümseyen veya tüketen ilişkilerde gerektiğinde mesafe koyun.

• Başkalarının takdirine bağlı kalmadan kendi değerinizi tanıyın.

• Enerjinizi sizi anlayan, emeğinize saygı duyan ve karşılıklı ilişki kurabilen insanlara yönlendirin.

• Geçmişte verdiğiniz emeklerin boşa gitmiş olduğunu düşünerek aynı ilişkide kalmaya devam etmeyin.

• Gerektiğinde susmanın, geri çekilmenin ve yolunuza devam etmenin de güçlü bir karar olduğunu bilin.

OKUYUCUYA SORULAR

1. Hayatınızda sizi anlamadığı hâlde kendinizi sürekli anlatmaya çalıştığınız insanlar var mı?

2. Sabırlı olmak adına ne zamandır kendi ihtiyaçlarınızı ve mutluluğunuzu erteliyorsunuz?

3. Verdiğiniz değerin karşılığını alamadığınız ilişkileri neden sürdürmeye devam ediyorsunuz?

4. Bir insanın değişmesini beklerken kendi hayatınızdan ne kadar zaman kaybettiniz?

5. İyi niyetinizin karşı tarafça istismar edildiğini hiç düşündünüz mü?

6. Herkese kendinizi anlatmak ve ispatlamak zorunda mısınız?

7. Sabır ile kendinizi tüketmek arasındaki farkı ne zaman fark ettiniz?

8. Hayatınızda artık mesafe koymanız gereken insanlar var mı?

9. Size değer vermeyen birine verdiğiniz değeri, sizi gerçekten anlayan bir insana yönlendirseydiniz hayatınız nasıl değişirdi?

10. Bugün kendinize şu soruyu sorabilir misiniz: Ben başkalarını mutlu etmeye çalışırken kendimi ne kadar ihmal ettim?

Unutmayın; sabır bir erdemdir ama insanın kendisini tüketmesi değildir. Herkese bir kez daha fırsat verebilirsiniz, ancak kendinize de bir kez daha değer vermeyi öğrenmelisiniz.

Çatlak testiyi doldurmak için ömrünüzü çeşme başında tüketmeyin. Çünkü hayat, dolmayacak kapları doldurmaya çalışırken kaybedilecek kadar uzun değildir.

BAZI İNSANLARI DEĞİŞTİREMEZSİNİZ. BAZI KALPLERE ULAŞAMAZSINIZ. AMA KENDİNİZİ KAYBETMEMEYİ HER ZAMAN SEÇEBİLİRSİNİZ.