Dost, bir birine zararı dokunmayan, konuşmasında ve davranışlarında art niyet aramayan, “o, yapmış ise bir anlamı vardır” denilen, sevinci ve kederiyle bütün duyguları yaşayabildiğin, değerini bildiğin kişidir.
.
İnsan tek çevrede, tek ortamda yaşasaydı, “dostum” dediği, kendisine dost seçtiği kişiyi hiç bırakmazdı. Yaşamının sevinçlerini, kederlerini onun ile paylaşırdı. Yani doğumundan ölümüne kadar tek kişi ile dost olurdu. Bazı bölgelerde bu dostluğun adına , ‘Ahretlik’ denir.
Ama günümüzde insanoğlu bir tek çevrede hatta ülkede yaşamıyor. Yaşadığı her yerde yeni kişilerle tanışıyor, iletişim kuruyor, yeni dostlar ediniyor. Hal böyle olunca da her kişi ile paylaşılan anda yaşanılan oluyor. Anda yaşanılan tanımı, gelip-geçici anlamında değildir. Paylaşılanlar her zaman paylaşılan dost ile sonsuzdur. Ama yeni edinilen dosta yeri gelmeden geriye dönük anlatım olmaz. Yoksa
Rousseau diyor ki: “Dost, onunla birlikteyken olduğun gibi görünebileceğin, ruhunun tüm gizlerini anlatabileceğin biridir. Onunla birlikteyken kendini korumaya gerek yoktur.”
Evet, dosttan sakınılmayacağı gibi kendini korumaya da gerek yoktur.
Hatta birçok kişi, dostu, arkadaşı bile olmayan kişilere “dosttum” diye seslenir. Bunun nedeni karşısındaki kişiye güven vermek ve güvenini almaktır.
.
Dostluk tanımlamalara sığmayacak kadar nasıl derin ve uçsuz ise dostta öyle eşsiz ve doyumsuzdur.
Dost, kişinin parçasıdır.
Dost, kişinin konuşan aynasıdır. Bazen kaşlarını çatarak kızan, bazen alkışlayarak kutlayan ama daima kişinin iyiliği isteyen ve onu acımazsızca eleştiren kişi dosttur.
Dost, yıllar sonra karşılaştığında bıraktığın yerde bulduğun içtenliğin, güvenin ve sevginin sahibinin adıdır.
Dost, iyi günde aldığını kötü günde satmayandır. Zira örneklerine çok rastlanan kullanılmış dostluklar vardır.
Kişilere belli çıkarları için dost gibi yaklaşan, istediğini aldıktan sonra kişilerin iyi niyetlerini, sevgilerini kötüye kullanmakla kalmayıp, kişiden aldığını (sır gibi) çıkarlarına satan kişilerdir bunlar.
.
Dostluğun tek yerde ve tek kişi ile olması veya çok yerde ve çok kişi ile olması değil, önemli olan kavramların hakkını verebilmektir.
Dostlukla ve sevgiyle
