Gaziantep Kültür Sanat Edebiyat Derneği GASED’in her ayın ilk cumartesi gerçekleştirdiği Şiir Akşamlarını biliyorsunuzdur.

Bu şiir akşamlarından birinde bir hanım kızımız sahne aldı. Şiir okumak üzere mikrofonla buluştu.

Merakla izledim onu. Şiirle ne zaman hamhal olmuştu, şaşırttı beni. Şiirini okuyup bitirdiğinde ise şaşkınlığım daha da arttı. Okunan şiir değil, ninelerimizden duyduğumuz basit eski bir tekerlemeydi.

Bir genç hanım ne cesaretle böyle bir tekerlemeyi şiir diye okumak cesaretini bularak sahneye çıkıyordu? Bilisizlikten özge bir şey değildi elbette ki bu. Usulen alkışlandı yine de.

Aradan aylar geçti. Yeni bir şairle daha kucaklaştı Şiir Akşamlarımız. Bu seferki tanıdık biriydi. Zülal Göğüş. Kendisini severim. Saygın bir kadındır. Akraba gibi bir şeyizdir ayrıca. Sevgili Oğuz Göğüş Amcamızın andacıdır.

Toprağı bol olası, sevgili eski dost İhsan Göğüş’ün kız kardeşidir. Öbür kardeşlerinin her biriyle de dostluğumuz var. Severim Kemal’i de, Fethi’yi de, İsmail’i de. Yanlış gözlemlemediysem, sanırım ki, severler onlar da beni.

Zülal Hanım mikrofonla kucaklaşırken, benim de yüreğim ağzıma gelmedi değil. Umarım o da, önceki örneklediğim hanımın durumuna düşmezdi.

Nitekim düşmedi de. Kimin torunu, kimin kızıydı o. Kimlerin ablasıydı…

Sıradan bir şiir değildi okuduğu şiir Zülal Göğüş’ün.

Sahneden indiğinde beni buldu karşısında:

“Kimin şiiriydi bu okuduğunuz bu güzelin ötesinde de güzel şiir Zülal Hanım?”

Tevazu içinde gülümsedi.

“Siz her zaman burada sadece kendi şiirinizi okuyun, demiyor musunuz Fevzi Bey?”

“Demek?..”

Mahcup, “Evet..” dedi. İzniyle aldım şiirini. Neyse ki bir kopyası daha varmış kendisinde. Şimdi o şiiri paylaşmak istiyorum sizinle. Sanırım bana hak vereceksiniz ve siz de benim gibi:

“Şimdiye kadar nerelerdeydiniz Şair!” diyeceksiniz ona.

“BENİ HARFLERE SIĞDIRMA

Beni harflere sığdırma

Dünyaya sığmıyor canım

Sen beni taşıyamazsın

Benim yüküm ağır ağır …

 

Beni yazma bağır bağır

İstemem ne şarkı, ne şiir

Beni yadsıma ne olur

Benim yüküm ağır ağır…

 

Benim gözlerim açık

Senin kulakların sağır

Sesim bile seni aşar

Benim yüküm ağır ağır.

 

Beni harflere sığdırma

Sığdırabiliyorsan canına sığdır.

Ama unutma ağırım ben

Yüküm de ağır.