Özünde iyi biri olmanız artık beni ilgilendirmiyor. Çünkü özünüzle değil, bana nasıl davrandığınızla tanıştım ben. İyiliğinizin iç dünyanızda saklı kalmasının bana bir faydası yok. Ben sizin ne hissettirdiğinizi, hangi kelimeleri seçtiğinizi, hangi anlarda yanımda olup olmadığınızı gördüm.
İyilik sadece ‘’niyetle’’ olmaz. İyilik, birini incitmemeyi seçtiğinde, empati kurduğunda, sözlerinle değil davranışlarınla var olduğunda anlam kazanır. Çünkü herkes özünde iyi olduğunu söyler ama çok azı gerçekten iyi olmayı başarır.
Bana nasıl davrandığın, kim olduğundan daha önemli. Çünkü iyi kalpli olduğunu iddia eden pek çok insan, en çok sevdiğini kırıyor. Oysa gerçek iyilik, kalpten çıkıp davranışlara yansıyandır.
Artık kimsenin niyetine değil, eylemine bakıyorum. Çünkü niyetler bahane, davranışlar gerçektir. Ve ben artık sadece gerçeğe inanıyorum.
İşin özünde; kalbinde iyilik taşıyan değil, iyiliğini yaşatan insan ol.
