NİYE BÖYLE

yuhalandık! 

birbirimize yumruk keskenirdik ama hakemin ya da diğer futbolcu arkadaşların araya 

girmesiyle sakinleşir, topumuz oynardık.

da ömrünü doldurmuş, yerle yeksan olacak – bulunduğu yerde küçük bir stadyumumuz 

vardı ve federasyona bağlı amatör takımlar maçlarını bu stadyumda yaparlardı. Resmi 

Bayramlarımızda öğrenciler, askerler gösterilerini yine bu statta yaparlardı. 

iki takım oyuncuları, idarecileri ve taraftarların askerlikte yapıldığı gibi ‘mıntıka temizliği” 

yapar, sahanın taşları toplanır, maçtan sonra ayı taşlar yeniden çıkardı. Birde şimdiki 

Gaziantep Lisesinin arkasında “ZERDALILIK” denilen ikinci bir sahamız vardı. Bu iki boş 

alanlara – ne kadar nizamı? – kale direkleri dikilerek, sözde futbol sahası haline getirilmişti.

takımlarında oynayabilecek nitelikteki gençleri seçerlerdi. 

Ne bir bekçi, ne bir polis olmazdı.

Oluyor?

Vakti zamanında biz de futbol oynadık; yeri düştü alkışlandık, yeri düştü 

Bazen saha içinde sert hareketlerden dolayı sinirlerimiz gerilir; 

Ben kavga ettiğimi, ettiğimiz pek hatırlamam.

Antep in bahsettiğim tarihte şimdiki Kamil Ocak stadımızın – o 

Biri, Şehreküstü de “DEŞTİTARLA” adlı – maça başlamadan önce 

 Ve biz burada top oynar, amatör takım idarecileri bu sahalardan gelir 

Seyirciler sahanın kenarına dizilir maç seyreder keyiflerine bakarlardı. 

Ne de bugünkü gibi taraftarlar arasında kıyametler kopardı.

***

gaflet olmaz. Kimin neyini bölüşemiyoruz?

sonrasında iki takım taraftarı bir birine girmişler(?)

“ELDE KELLE PİŞİYOR, ÇABASI BİZE DÜŞÜYOR” olmaz bu kadar 

Neymiş, efendim!

Fenerbahçe’nin Galatasaray’ı kendi sahasında 1-0 yendiği son maçın 

Neden?

Bu kavganız kimin için, ne için?

Bu yapılanın kavgaların; fanatiklikle, taraftarlıkla ilgisi alakası yok!

İstanbul da kelle pişiyor, onu kurtarmak (kellenin kemiklerinden 

ayrılması, kafatasının kırılarak içinden beynin çıkartılması) buradakilere düşüyor. 

***

doyumsuzluk fırtınanın temelinde neler yatıyor?

Peki, neler oluyor bize?

Bu tatminsizlik, bu öfke niye?

Niye tatmin olamıyoruz. İçimizde bizi kasıp kavuran bu tatminsizlik, 

Tabii bütün bu soruların cevabını ancak psikologlar verebilir.

Bize düşmez!

diye yaptıklarını sorgulayarak; ruhunu, benliğini gasp etmiş bu şiddet duygusundan, 

tatminsizlikten kurtulabilir, diye düşünüyorum!

Ama insanoğlu da isterse, kendi kendine; ben ne yapıyorum 

Ama günümüzde bu duygudan kurtulmak isteyen kaç kişi var?

O da ayrı bir konu.

“ELDEKİ PİŞEN KELLENİN ÇABASI BİZE DÜŞMESİN!”