Tasavvuf şairlerimizden asıl adı Ahmet Edip (1858-1915) olan HÂRABÎ, Yüce Yaratan, Rab’bımızıı bakın ne güzel tasvir etmiştir:
Yâ Rab senin mekanın yok,
Yatağın yok, yorganın yok,
Hem dinin, hem imanın yok
Her bir şeyden münazzehsin.
***
Sesin çıkmaz, avazın yok,
Abdestin yok, namazın yok,
Hiçbir yere niyazın yok,
“Kul hüvallahü ahad” sin.
***
Kapın büyük, açan yoktur,
Seni kapıp kaçan yoktur,
Anan yoktur, baban yoktur,
Yâ Rab “Allahüssamed” sin.
***
Elmasın yok, boncuğun yok,
Aban, keben, kocuğun yok,
Karın, kızın, çocuğun yok
“Lemyelid ve lemyûlet” csin.
***
Derya senin, sahra senin,
Dünya senin, ukbâ senin;
Bu görünen eşya senin
“Ve lemyekün lehu küfven ahad” sin.
***
Her bir şeye kudretin var,
Akla sığmaz hikmetin var,
Yetmiş iki milletin var
Sen Hallâk-ı künfekânsın
***
Sağın da var, solun da var,
Eğri, doğru yolun da var,
Bir Hârabî kulun davar
Sen Hallâk- künfedansın.
Not: Kün feykûn: Kur’an-da, Tanrı’nın kâinatı nasıl yarattığını anlatan cümle; Türkçe karşılığı; Tanrı “Ol!” dedi ve Kâinat oldu-yaratıldı.
