Sayın Başbakan rakipsiz parti genel başkanlığına son kez seçildiği AKP olağan büyük kongresinde:
“Biz hazırız konuşalım” diyor. Neyi konuşalım diyor, terör ve Kürt meselesini.
Ve CHP Genel Başkanının isteği üzerine oturduk konuştuk. Bizde kendilerine bize bir rapor hazırlayın dedik. Diyor.
***
Peki, bu davete CHP ne diyor:
“Buyurun, bakalım ne lazımsa yapalım. Yalnız bu sizinle bizimle olmaz meclis çatısı altında olan (BDP hariç)) bütün partilerin mutabakatıyla bu açmaz çözülmeli” diyor.
***
Bilindiği gibi daha önce de CHP bu konuda konuşalım demişti. Ne oldu? AKP bir yığın önyargılı şartlarla, “buyurun görüşelim” dedi.
CHP böyle bir görüşmenin ön şartsız olması gerektiğini; şartlar koşmadan konuşulacaksa konuşalım önerisi üzerine; bu günlerde kullandığı tabir örneği “Yok böyle 25 kuruşa simit” demesi üzerine CHP’de bu iş böyle olmaz diyerek, AKP’nin görüşme önerisini elinin tersiyle itti.
Bu gün başbakan bu olayı sanki mercimekli pilavmış gibi kızdırıp kızdırıp milletin önüne koyarak “gelin konuşalım dedik, önerimizi CHP elinin tersiyle itti” diyor.
***
Eğer bu ülkede partiler arası bir diyalogun oluşması isteniyorsa ve herkeste bunda samimiyse kimilerinin kendilerini dev aynasında görme hastalığından kurtulması, daha realist olması gerekir.
Aksi takdirde, ülke sorunlarıyla ilgili bütün konularda “havanda su dövülür”
Bununda vebali “ben benim, sen kimsin” diyenlerin boynunadır.
***
PARTİLİ CUMHURBAŞKANI
Başbakan yardımcılarından Bekir Bozdağ, ha iterseniz bu zatın ne dediğini açmadan önce. Dünü sorgulayan, yani, Atatürk ve dönemini, İnönü ve dönemini her ne hikmetse, Celal Bayar ve dönemini hiç konuşulmayan bir partinin mensubu olan başbakan yarıncısı diyor ki: “Siyasi istikrarı ve güçlü iktidarı tesis etmesi, etkin ve verimli bir denetimin olabilmesi, kriz ve kaoslara kapalı olması nedeniyle başkanlık sistemi doğru bir sistemdir.”
Ya da partili başkanlık konusunda Atatürk’ünde, İnönü’n ünde, hatta Celal Bayar’ın da partili cumhurbaşkanı olduklarından, dem vuruyor.
O dönemleri yok saymanın gayreti içinde olan bir zihniyetin böyle düşünmesi, o insanları ve dönemlerini günümüze örnek göstermesi düşündürücüdür.
Hatta hamiyetsizliktir.
