İnsanın kendine teselli olmayı öğrenmesi, dışarıdan beklenen her ilginin, her şefkatin, her güvenin yerini yavaş yavaş içine akıtmasıyla başlar. Hep başkalarından bir ‘’anlayış’’, bir ‘’sığınak’’, bir ‘’yanımda ol’’ hali beklerken, gün gelir en büyük muhabbetin bile insanın kendi kalbinden doğduğunu fark eder.

Çünkü dışarıdan gelen her duygu geçici, her ilgi sınırlıdır. Ama kişinin kendine gösterdiği incelik… İşte o kalıcıdır.
Kendine nazik davranabildiğin an, dünyanın hoyratlığına direnç kazanırsın.
Güven duygusu da böyledir. Onu birinin bakışında, birinin sözünde, birinin varlığında aradığın sürece eksilmeye mahkûmdur. Oysa güven, dışarıdan içeri taşınan bir duygu değildir; içeriden dışarı taşar. Sen kendine hükmettiğinde, kendi iç düzenini sağladığında… İşte o zaman gerçek düveni inşa etmiş olursun.
Ve bu güven en zarif halini özgüven denen o ince çizgide gösterir. Bağırmayan, böbürlenmeyen, kibir göstermeyen bir özgüven… Yalnızca kişinin kendini tanımasından, sınırlarını bilmesinden, kırılganlıklarını kabullenmesinden doğan o rafine güç.
Zamanla fark edersin ki, başardığın hiçbir şey tesadüf değildir. Kendine hâkim oldukça, neyi taşıyabileceğini, neye dayanabileceğini, hangi fırtınada bile ayakta kalabileceğini bir bir keşfedersin.
Bu keşif sessizdir, gösterişsizdir ama çok kıymetlidir.
Ve sonra… Yüzünde beliren bir tebessüm vardır.
Bir başkasına ait olmayan, kimseye ispat derdi taşımayan, zoraki olmayan…
Sadece kendini iyileştirmeye başladığın için oluşan bir tebessüm.
O tebessüm, iç barışın dışa yansımasıdır. Kendine sırtını dayamanın, kendi kalbini sahiplenmenin, kendi iç sesinle barış kurmanın işaretidir.
Artık hiçbir şey seni kolay kolay sarsamaz. Çünkü kendi kendine kıymet verdiğin yerde, kimsenin seni değersiz hissettirmesine izin vermezsin.
Ve insan, kendine bu denli emanet olduğunda… Dünyada ona başka bir nezaketle yaklaşır.
‘’İçimde büyüttüğüm sessiz bir bahar var,
Kimse bilmez adını,
Kimse duymamıştır rüzgârını,
Kendime döndükçe yeşeriyor,
Kendime güvendikçe çiçek açıyor,
Ve yüzümdeki tebessüm…
İşte o baharın en güzel meyvesi.’’