Süleyman Demirel zamanında, Ordu Yardımlaşma Kurumu ve Memur Yardımlaşma Kurumu ile ilgili yasa çoktı.
Bu yasaya göre muvazzaf askerlerin sayıca, memurlardan az olduğu için Ordu Yardımlaşma Kurumuna her ay aylıklarından %10, memur sayısı çok olduğundan Memur Yardımlaşma Kurumuna aylıklarından %5 kesinti yapılırdı.
Bir süre sonra Ordu Yardımlaşma Kurumu (OYAK) ile ilgili yatırım yasası çıkarılarak yatırımlara başlandı.
OYAK yalnız emeklilik ve yardımlaşma hizmetleri veren bir kurum değildi.
Aynı zamanda ülke ekonomisine katkı sağlayan bir kuruluştu.
Bugün birçok şirketler büyük hissedardır OYAK. Kısaca ne işlerle uğraşan şirketlerdi bunlar; onlardan söz edeyim.
1-Demir, Çelik
2-Otomotiv Sanayii
3-Çimento ve beton ürünleri
4-Menkul ve finansal yatırım
5-Enerji üretimi
6-Kimyasal ürünler ve gübre üretimi.
7-Sigorta
8-inşaat ve ilgili sanayi faaliyetleri.
OYAK bu faaliyetleri ile ülke ekonomisine büyük katkılar sağlamaktadır. Diğer taraftan kuruluş amacına göre üyelerine (ortaklarına) kârdan pay vererek, onların refah içerisinde yaşamalarını sağlamaktadır.
Bugün muvazzzaf askerlerin evi ve arabası olmayan hiçbir üye yoktur.
Gelelim Memur Yardımlaşma Kurumu’na (MEYAK).
MEYAK ile ilgili yatırım yasası çıkmamıştır. Bununda sebebinin sanayicilerin baskısı olduğu kanısındayım.
Yasa çıkarılmamış, memurlardan her ay kesilen paralar taksitler halinde memurlara iade edilmiştir.
1972 yılında Rahmetli öğretmenim ve aynı zamanda meslektaşım Hüseyin Uygur ile oturup hesaplamıştık. Hiçbir yatırım yapılmamış olsa da, toplanan paraların faizi ve ana para ile bütün memurlar ev sahibi olabilecekti.
Eğer OYAK gibi yatırımları MEYAK içinde tanınsaydı, bugün hiçbir memur aylığı için laf edemeyecek her memurun bir evi bir de otomobili olacaktı.
OYAK’ın resmi internet sitesindeki bilgilere göre 2025 yılı sonu itibariyle ülkemiz dahil 24 ülkede, 6 kıtada 140’tan fazla şirketi ve 38.000’ni aşkın çalışanı bulunmaktadır.
MEYAK için yasanın çıkarılmaması, Barajlar Kıralının kusurudur.
Orhan YALKIN
