9-14 Kasım 2026 haftası, Türkiye ekonomisi açısından beklentilerin, piyasa göstergelerinin ve yapısal sorunların yeniden gündeme geldiği hareketli bir dönem oldu. Enflasyonla mücadelede gelinen nokta, Merkez Bankasının yeni tahminleri, cari işlemler dengesi, üretim sektörlerindeki gelişmeler ve finansal piyasalardaki dalgalanmalar haftanın temel başlıklarını oluşturdu. Ekonominin genel görünümüne bakıldığında, bazı göstergelerde iyileşme görülmesine rağmen vatandaşın alım gücü ve işletmelerin finansman koşulları üzerindeki baskının devam ettiği anlaşılıyor.

Haftanın en önemli gelişmelerinden biri Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının yılın son Enflasyon Raporu ile piyasa beklentilerini açıklamasıydı. Merkez Bankası, 2026 yıl sonu enflasyon tahminini yüzde 28'den yüzde 29,5'e yükseltti. 2027 tahmini yüzde 21'e, 2028 tahmini ise yüzde 13,5'e çıkarıldı. Bu değişiklikler, dezenflasyon sürecinin öngörülenden daha zorlu ilerlediğini gösteriyor. Özellikle enerji, ithalat ve gıda fiyatlarına ilişkin varsayımların yukarı yönlü değiştirilmesi, enflasyon üzerindeki maliyet baskılarının henüz ortadan kalkmadığını ortaya koyuyor.

13 Kasım'da açıklanan Kasım ayı Piyasa Katılımcıları Anketi de bu görünümü destekledi. Piyasanın 2026 yıl sonu enflasyon beklentisi yüzde 29,63'ten yüzde 30,04'e yükseldi. Aralık ayı politika faizi beklentisinin yüzde 35 seviyesinde oluşması, para politikasında temkinli duruşun süreceğine işaret ediyor. Burada önemli bir ayrıntı var: Merkez Bankasının yüzde 29,5'lik tahmini ile piyasanın yüzde 30,04'lük beklentisi birbirinden farklı. Bu fark, ekonomik aktörlerin fiyat istikrarına ulaşma konusunda hâlâ ihtiyatlı olduğunu gösteriyor.

Haftanın olumlu haberlerinden biri cari işlemler dengesinden geldi. Eylül ayında cari işlemler hesabı 2,72 milyar dolar fazla verdi. Bu gelişme, dış finansman ihtiyacının azaltılması ve döviz dengesi açısından önemli. Ancak cari fazla verilmesini tek başına ekonomik güçlenmenin göstergesi olarak değerlendirmek doğru olmaz. İhracatın niteliği, ithalatın bileşimi, turizm gelirleri ve üretimde kullanılan ithal girdiler birlikte ele alınmalı. Türkiye'nin kalıcı cari denge başarısı için yüksek katma değerli üretim ve ihracat kapasitesini artırması gerekiyor.

Üretim cephesinde ise daha dikkatli olunması gereken bir tablo vardı. Eylül ayında hizmet üretim endeksi yıllık yüzde 2,1 artmasına rağmen aylık bazda yüzde 0,3 geriledi. İnşaat üretimi yıllık yüzde 6,3, aylık yüzde 2,7 azaldı. Bu rakamlar, yüksek kredi maliyetlerinin ve finansman sıkıntılarının özellikle inşaat sektöründe etkisini sürdürdüğünü gösteriyor. Hizmet sektöründeki aylık gerileme de ekonomik canlılığın bütün sektörlere eşit dağılmadığını ortaya koyuyor. Üretimin sürdürülebilir biçimde büyümesi için yalnızca talebi değil, işletmelerin yatırım ve finansmana erişim koşullarını da iyileştirmek gerekiyor.

Finansal piyasalar haftayı genel olarak olumlu bir görünümle tamamladı. 6-12 Kasım döneminde BIST 100 endeksi yüzde 2,9 yükselirken Türkiye'nin beş yıllık CDS primi 250 baz puandan 234 baz puana geriledi. Bu gelişmeler, Türkiye'nin risk algısında belirli bir iyileşmeye işaret ediyor. Buna karşılık gram altın ve ons altın tarafında kayıplar yaşandı. Ons altın haftalık yüzde 4,7 gerilerken Brent petrolün varil fiyatı da yüzde 2,5 düştü. ABD'de enflasyonun beklentileri aşması ve Fed yetkililerinin sıkı para politikasına ilişkin mesajları, tahvil faizlerini yukarı taşırken altın üzerinde baskı oluşturdu.

Döviz piyasasında Türk lirasının dolar ve euro karşısında haftalık görünümü görece yatay kaldı. Ancak kurdaki kısa vadeli istikrarın ekonomik başarı olarak değerlendirilebilmesi için enflasyonun da kalıcı biçimde düşmesi gerekiyor. Aksi durumda nominal kurdaki sınırlı hareket, reel ekonomik dengelerdeki sorunları ortadan kaldırmaya yetmeyecektir.

Haftanın dikkat çeken diğer gelişmesi, tasfiye edilen yatırım fonlarıyla ilgili ödemeler oldu. Açıklanan bilgilere göre 119 fonda 444 bin yatırımcıya toplam 161 milyar liralık ödeme yapıldı. Bu gelişme, finansal sistemde güven unsurunun ne kadar önemli olduğunu bir kez daha hatırlattı. Tasarruf sahiplerinin korunması, sermaye piyasalarının sağlıklı büyümesi ve denetim mekanizmalarının etkin çalışması bakımından kritik öneme sahip.

Antalya'da devam eden COP31 toplantıları da ekonomi gündeminde önemli yer tuttu. İklim finansmanı, yenilenebilir enerji yatırımları ve sürdürülebilir kalkınma konuları Türkiye açısından yeni fırsatlar barındırıyor. Yeşil dönüşüm artık yalnızca çevre politikası değil; sanayinin rekabet gücünü, ihracat pazarlarını ve finansmana erişimini belirleyen ekonomik bir zorunluluk haline geliyor.

Sonuç olarak, 9-14 Kasım haftası Türkiye ekonomisinin iki farklı gerçeğini ortaya koydu. Bir tarafta borsada yükseliş, CDS priminde gerileme ve cari fazla gibi olumlu gelişmeler; diğer tarafta yükselen enflasyon beklentileri, üretim sektörlerindeki zayıflama ve yüksek finansman maliyetleri bulunuyor.

Önümüzdeki dönemin en önemli meselesi, ekonomik göstergelerdeki iyileşmenin vatandaşın günlük yaşamına yansıtılmasıdır. Emeklinin, memurun, asgari ücretlinin ve küçük işletmelerin hissetmediği bir ekonomik iyileşme, toplumsal refah açısından eksik kalacaktır. Türkiye'nin önceliği yalnızca enflasyonu düşürmek değil, bunu üretimi artırarak, gelir dağılımını düzelterek ve kalıcı refah sağlayarak gerçekleştirmek olmalıdır. Ekonomide gerçek başarı, rakamların düzelmesinden çok, bu düzelmenin toplumun bütün kesimlerince hissedilmesiyle ölçülür.