Bu ülkede kralın çıplak olduğunu söylemek suç, onu çıplak bırakanların ise hesabı sorulmuyor!
Fon vurgunlarıyla devlet zarara uğratılıyor, yabancı yatırımcılar birer birer ülkeden çekiliyor. Ekonomiye, ülkenin itibarına ve geleceğine ağır darbeler vuruluyor.
Bütün bunlar yaşanırken yolsuzluk iddialarını araştıran, ortaya çıkaran ya da yazmaya hazırlanan gazeteciler cezaevine gönderiliyor. Muhalif televizyon kanallarına kayyum atanıyor. Kamuoyunun cevap beklediği sorular ise cevapsız kalıyor.
İşin daha da düşündürücü tarafı, bu iddiaların odağındaki kurumlarda görev yapan bazı yöneticilerin istifa etmesi, emekliliğini istemesi ya da görevlerinden ayrılması. Kimi zaman başka görevlere getirilmeleri…
Yani yolsuzluğu ortaya çıkarmaya çalışan gazeteci cezaevine gönderilirken, hesap vermesi beklenen yöneticilerin görev değişikliğiyle gündemden düşmesi kabul edilebilir mi?
Gazetecinin görevi gerçeği araştırmak, kamu adına soru sormak ve yanlışları ortaya çıkarmaktır. Elbette hiç kimse gazetecilik kisvesi altında suç işleyemez. Ancak gazeteciyi yazdığı haber nedeniyle susturmak, toplumun haber alma hakkını da susturmaktır.
Bizim istediğimiz kimsenin peşinen suçlu ilan edilmesi değil; herkes için eşit hukuk, şeffaflık ve hesap verebilirliktir.
Çünkü mesele yalnızca bir fonun, bir kurumun ya da birkaç kişinin meselesi değildir. Mesele devletin itibarı, milletin parası ve adalete duyulan güvendir.
Andersen’in masalındaki gibi, kral çıplak!
Ama bizim memlekette kralın çıplak olduğunu söylemek cesaret istiyor. Gerçekleri dile getiren gazeteci susturuluyor, soruları soran cezalandırılıyor. Kralın çıplaklığını örtmeye çalışanlar ise hesap vermek yerine koltuklarını değiştirmekle yetiniyor.
Oysa asıl sorgulanması gereken, kralın çıplak olduğunu söyleyenler değil, onu bu hâle getirenlerdir!