Kalbi kirli insanların çoğaldığı bir zamana denk geldik. Kimsenin kimseyi gerçekten dinlemediği. Herkesin birbirini kullandığı, çıkarın samimiyetten daha değerli olduğu bir zamana denk geldik. Sağa dönsen toz, sola dönsen çamur. Kimi insanın dili güzel ama kalbi sert. Kimi gülüyor ama içinde merhamet kalmamış. İnsan bazen bu çağın içinde temiz kalmaya çalışsa bile yorulur. Kalbi kirlenen bir insanı su bile temizlemez; ancak vicdan temizler. Merhamet temizler. Allah korkusu temizler.
Asıl mesele de burada başlıyor. Çünkü insanın kirlenen eli değil, kirlenen kalbidir. Elindeki kiri suyla yıkarsın, üstündeki tozu silersin; ama kalbe bulaşan kibri, hasedi, bencilliği hangi sabun temizleyebilir? İşte bu yüzden çağımızın en büyük yoksulluğu para değil, vicdan yoksulluğudur.
Bugün insanlar birbirine bakıyor ama görmüyor. Dinliyor gibi yapıyor ama anlamıyor. Herkes konuşuyor, fakat kimse kalpten bir söz söylemiyor. Samimiyetin yerini hesaplar, dostluğun yerini menfaatler, vefanın yerini geçici çıkarlar almış durumda. İnsanlar artık ne kadar iyi olduklarıyla değil, ne kadar güçlü göründükleriyle değer görüyor.
Oysa hayatın gerçek ölçüsü makamlar, servetler ya da alkışlar değildir. İnsan öldüğünde geriye bıraktığı mal değil, bıraktığı iz konuşulur. Bir yetimin başını okşayan el, bir gönlü kırmamak için susan dil, bir insanın derdiyle dertlenen yürek... İşte insanı insan yapan bunlardır.
Belki de bu yüzden günümüz insanı kalabalıklar içinde yalnız. Çünkü güven azalınca dostluk da azalıyor. Merhamet çekilince muhabbet de çekiliyor. Herkes birbirinden şüphe eder hale geliyor. Oysa dünya, iyilerin susmasıyla değil; kötülüğün normalleşmesiyle kararıyor.
Yine de umutsuz olmaya gerek yok. Çünkü karanlığın en yoğun olduğu an, ışığın en çok ihtiyaç duyulduğu andır. Bir insanın vicdanını koruması, bir başkasına merhamet göstermesi, doğruluktan vazgeçmemesi bazen yüzlerce sözden daha etkili olabilir. Bu çağın kirine rağmen temiz kalabilmek, belki de en büyük mücadeledir.
Ve unutmayalım; insanın gerçek değeri, insanların gördüğü yüzünde değil, Allah'ın bildiği kalbindedir. Kalbi temiz olanın yolu zor olabilir ama huzuru derindir. Çünkü bu dünyada herkesin hesabı birbirine karşı olabilir; fakat insanın en büyük hesabı kendi vicdanına ve Rabbine karşıdır.